Categorie archief: Kunstenaars

Bernard de Wolff

Bernard de Wolff, 1955, Amsterdam

Bernard de Wolff heeft zijn eigen stijl neo-impressionistische schilderij gevormd. Flikkerende lichten geeft zijn schilderijen een bewuste onscherpte, kleur en beweging zijn de bepalende factoren. Hoewel zijn schilderijen altijd getuigt van een grote harmonie, Bernard de Wolff dwingt de kijker om dichterbij te kijken, om de hele scène vast te leggen. De kunstenaar bereikte zijn oorspronkelijke doelstelling van het impressionisme op een frisse, moderne en zeer zelfstandige manier: het schilderen van het moment in de tijd vastgelegd voor de eeuwigheid.

DE MULTI-GETALENTEERDE BERNARD DE WOLFF
Geboren in Amsterdam in 1955, Bernard de Wolff studeerde kunstgeschiedenis, klassieke archeologie, antropologie, theater studies, esthetica en filosofie aan de Universiteit van Amsterdam. Zo gevarieerd als zijn studie is zijn werk: Dus de Wolff werkte in de jaren ’80 ook zeer succesvol als schrijver-regisseur van de video-en filmproducties. “De Caress” werd genomineerd voor de Sony Video Awards en “De Olympische Ode” werd bekroond met de NVWFT Media Award.

Abou Sidibé

Abou Sidibé, geboren in 1977 in Abidjan, Ivoorkust volgde daar een kunstopleiding aan de aan de Bingerville academie. Zijn familie komt uit Mali, een land waar hij nog altijd sterke banden mee heeft. Zelf woont hij tegenwoordig in Burkina Faso, waar hij een atelier heeft in de hoofdstad Ouagadougou.

De sculpturen van Abou Sidibé (1977) bewegen zich op het raakvlak van traditie en moderniteit. Traditioneel is het vakmanschap waarmee hij het tropische hardhout als zoveel houtsnijders voor hem zijn vorm weet te geven en weet te bezielen. . Nieuw en verrassend zijn de elementen die hij daar aan toevoegt: ijzeren objecten, touw, platgeslagen conservenblikjes. Nieuw zijn ook zijn assemblages uit louter oude al eerder gebruikte materialen. Zelf noemt hij deze herscheppingen manamako”, wat in het Bambara, de taal waarmee hij opgroeide, “leven geven” betekent.
Abou Sidibé exposeert regelmatig in (West) Afrika en in Europa. Eind 2012 werd Abou uitgeroepen tot beste kunstenaar van Ouaga .

Pavel Sizov

Pavel Sizov, 1980, Sint Petersburg, Rusland.
Vanaf 1991 studeerde hij aan het B. Johansson Kunstlyceum. Hierna zette Pavel zijn studie voort aan de Russische Kunstacademie te Sint Petersburg.

Sinds 1999 woont Pavel in Nederland. Sindsdien heeft Pavel meerdere exposities georganiseerd en heeft hij deelgenomen aan verschillende groepsexposities. Zijn werken waren te zien in verschillende kunstgalerijen in Amsterdam, Den Haag, Utrecht en Laren. In zijn schilderijen gebruikt Pavel een grote verscheidenheid aan technieken, zoals olieverf, tempera, inkt en aquarel. De thema’s van zijn schilderijen zijn divers: portretten, landschappen, stadsgezichten en verschillende andere composities, welke allen zijn geïnspireerd door zowel fictie als realiteit. Verder creëert Pavel een onvergetelijke impressie van speciale gelegenheden in zijn live paintings. Het schilderen tijdens bruiloften en partijen.

Peter Meijer

De schilderijen van Peter Meijer ontstaan vanuit zijn intuïtie.
Het belangrijkste element in zijn werk is de compositie. Het kleurgebruik, de structuur en textuur van de aangebracht verf staan in dienst van die compositie. Hij balanceert op de grens van abstractie en figuratie, de intepertatie van het schilderij door de toeschouwer wordt daardoor meer dan in een puur figuratief werk bepaald door zijn of haar persoonlijke relatie met het afgebeelde.
De spontaan ontstane vormen zijn uitgangspunt voor het vervolg. Soms zijn in de vormen de welvingen van een lichaam te herkennen, soms een hoofd maar evengoed ontstaat een stad of een landschap.

Alle schilderijen die ik maak komen voort uit de zelfde thematiek als hierboven beschreven. Ik bouw mijn schilderijen op uit kleurvakken, laag over laag, kleurvlak naast kleurvlak. Er ontstaat een structuur, een patroon, een spel van lijnen en uit deze abstractie komen als vanzelf figuren te voorschijn.

Inspiratie
Mijn werk kun je derhalve niet als figuratief of non-figuratief omschrijven. Als schilder draag je voortdurend je ervaring als ballast mee naar een volgend schilderij, de ontdekkingen die ik doe, iedere dag.

Martin MC William

Martin MC William, 1957, Cape Town.

De keramist Martin MC William geniet internationale bekendheid.
Zijn talloze exposities over de hele wereld en zijn vele Awards zijn indrukwekkend.
Het werken met klei en vuur met het daarbij behorende spel van hun eigen essentiële schoonheid is zijn inspiratie. Het is een subjectieve schoonheid dat moeilijk te definiëren, te controleren of te herhalen valt.
De kunstenaar laat zich volledig leiden door het proces waardoor er ruimte ontstaat voor verassende effecten.
Naast Trompe-l’oeil objecten richt Martin zich de laatste tijd meer op abstractie.

Margret Mijsbergh

Margret Mijsbergh, 1960, De Zilk (Zuid-Holland) Vrije accademie Sassenheim Academie voor Beeldende Kunst, Haarlem Kon. Academie voor Beeldende Kunsten, Den Haag

Sfeer, beweging en verstilling zijn belangrijke waarden in mijn werk. Ik maak forse schilderijen met veel blauw, rood of geel. Primaire kleuren zijn altijd het uitgangspunt voor mijn werk. Ze worden gecombineerd met warme aardkleuren. Ik wil met de schilderijen sfeer oproepen en het moet mensen aanzetten tot eigen gedachten. Ze moeten hun eigen verhaal in het schilderij kunnen leggen. Ik werk steeds meer met abstracte thema’s. Omdat het verhaal daardoor sterker wordt. De kleurvlakken en lijnen zijn aanknopingspunten voor een eigen verhaal. Vooral diep blauw, warm rood en geel naast beige en bruintinten. Door grote kleurtegenstellingen ontstaat spanning in het werk. Tegelijkertijd zijn de schilderijen in balans, in evenwicht. Ik schilder heftige kleurvlakken met veel beweging tegen een serene achtergrond van zachte diffuse tinten. De aanleiding voor een schilderij of serie is vaak concreet. Een concert, mensen op straat en een landschap zijn verhaallijnen voor een compositie. Ondanks de abstractie is het werk toegankelijk en goed te begrijpen. Het abstracte werk is logisch voortgevloeid uit mijn manier van werken. Ik schilder vooral op mijn gevoel. Het doek waar ik mee bezig ben, levert het onderwerp voor het volgende nieuwe schilderij Het meest recente werk is verstild en meer contemplatief. Uitgangspunt voor alle schilderijen is opmerkelijk genoeg de achtergrond. Deze bepaalt sterk de sfeer van de schilderijen. Die is ook steeds belangrijker geworden. Dat moet helemaal goed zijn, anders kan ik niet verder. In zachte, verlopende kleuren wordt de achtergrond aangebracht. Hierop schilder ik met dikke, pasteuze verf mijn verhaal in acryl. De verf lig zo dik op de achtergrond dat door schaduwen subtiele diepte ontstaat. De verf slingert in smalle, tekenachtige slierten over het doek en zorgt voor krachtige, golvende bewegingen die uitnodigen tot mijmeren en opnieuw kijken. Je kunt zo steeds een ander verrassend detail en een nieuw verhaal in de schilderijen ontdekken.

Leo Wijnhoven

Leo Wijnhoven

Leo kent internationale faam en heeft ook een tal van werken aan bekende BNN verkocht. En heeft in de loop der jaren regelmatig in binnen-en buitenland geëxposeerd.
Hij is niet alleen een vakman maar heeft een geweldige kunstzinnige geest.
Leo maakt zogeheten maatschappijkritische kunst en wil met zijn werk de nadelen van globalisering, eentonigheid en het modernisme laten zien. Hij gebruikt thema’s als het verlies aan diepgang, de verhyping van de media en de vervreemding van de menselijkheid.
Hij heeft 5 uiteenlopende thema’s met als basis het realisme.
Van 93-95 maakte hij “green-art”, waarbij hij i.p.v. een apart palet te gebruiken, het doek als palet gebruikte, en tevens mijn penselen op schoonmaakte.
Daarnaast realistische mensen, artefact, remix en surreal.

Puck Steinbrecher

Puck Steinbrecher, 1950, Bad Zwischenahn

In recente schilderijen zoomt Puck Steinbrecher nadrukkelijk in op de invloed die licht en kleureffecten hebben op de beleving van het landschap. Zijn fascinatie voor reflecterend zonlicht en voor weerspiegeling van het landschap in het water loopt als een rode draad door de landschappen die de Duitse kunstenaar de afgelopen jaren schilderde. Spiegelbeelden en oevers spelen in de composities een belangrijke rol. Opvallend is de manier waarop de kunstenaar schuift met kustlijnen, horizonten en zichtlijnen. Daarnaast is het koloriet van groot belang voor de beleving van het landschap. Verzengend rood, lichtgevend geel en helder blauw wisselen elkaar af in landschappen die uiteenlopende stemmingen oproepen. De penseelvoering is met zorg afgestemd op de impressies die verlangen naar stilte en schoonheid aanwakkeren. Het atelier van Puck Steinbrecher in Bad Zwischenahn staat aan de oever van het meer. Vanuit het raam kan de schilder de wisselende interacties waarnemen die water en lucht met elkaar aangaan. Hoewel hij geen impressionist is in de traditionele betekenis, benadert hij zijn inspiratiebronnen wel vanuit impressionistisch perspectief. Het vangen van het licht en de sprookjesachtige weerspiegelingen geven daar blijk van.

Detlev Hummelt

    • Detlev Hummelt is in 1961 geboren  in Greven
    • 1984 – 1993 Studium an der Kunstakademie Münster bei den Professoren Timm Ulrichs (Totalkunst)  und Jochen Zellmann (Malerei) Akademiebrief
    • 1993 seither feischaffender Maler

Erik van Rotterdam

Erik van Rotterdam, 1985.

no images were found

Voor Erik is het belangrijk om mensen de natuur te laten zien door zijn ogen. Ze kunnen dingen zien en ontdekken die ze normaal gesproken voorbij zouden lopen. In landen zoals Noorwegen zijn nog stukken ongerepte natuur te vinden. Water dat in de loop van de tijd sleuven in het landschap achterlaat uitbarstingen van vulkanen, vrieskou op grote hoogte, dode bomen. Maar altijd is er toch weer nieuw leven te zien. De tekeningen van Erik geven weer hoe hij de pure natuur daar ter plaatse beleefd heeft.
Hij maakt tekeningen met acrylverf als onderlaag en vervolgens gebruikt hij houtskool, pastel en Oost-Indische inkt om de details uit de natuur weer te geven.
Erik is een jonge, gedreven en talentvolle kunstenaar.

Jan Verschueren

Jan Verschueren, 1962

Autodidactisch beeldhouwer – schilder

Jan verklaart zijn schrootbeelden als volgt:

Hoe roest mooi kan zijn.

Hoe schoonheid kan roesten.

Hoe constructief destructie is.

Hoe chaotisch structuren zijn.

Hoe structureel chaos is.

Hoe men observeert en geobserveerd wordt.

Hoe dicht grote idealen bij kleine kantjes liggen.

Hoe anekdoten vereeuwigd lijken.

Hoe eeuwigheden veranekdotiseren.

Hoe humor is.

Hoe dicht zwart bij wit ligt.

Hoe dicht de beeldhouwer bij zijn liefde ligt.

Hoe dicht de beeldhouwer bij zijn werk staat.

 

 

Greet Steenland

Greet Steenland, 1957. Hogeschool voor de kunsten te Utrecht.

Greet Steenland heeft een liefde voor het licht. Met haar krachtig kleurgebruik toont zij een tijdloze, onveranderlijke en universele wereld.
In haar olieverfschilderijen draait alles om het pure landschap. Als hedendaags impressionist beperkt ze zich tot kleur en vorm om een wereld weer te geven waarin verstilling en dynamiek elkaar lijken te ontmoeten.
Zowel in haar schilderijen als tijdens haar reizen door lege, intense landschappen zoekt Greet Steenland extremen. De overweldigende natuurervaring brengt haar uitdaging en dynamiek.

Frank Zindler

Frank Zindler, 1932

Frank Zindler is geboren in Indonesië. Na de oorlog keerde het gezin terug naar Nederland. Als jongeman is hij naar Australië geëmigreerd, waar hij zijn studie architectuur heeft afgerond. Een belangrijk deel van de studie was gewijd aan tekenen, schilderen en kunstgeschiedenis. Om zijn studie deels te bekostigen, maakte hij toen al inkttekeningen van de Victoriaanse huizen in Melbourne.
De laatste 20 jaar van zijn loopbaan als architect, neemt tekenen een grote plaats in.

Maar sinds zijn pensionering is hij teruggekeerd naar zijn ware passie: de schilderkunst en die van de aquarel in het bijzonder. Aanhanger van de figuratieve kunst, zoekt hij altijd het poëtische element en de subtiele werking van licht en donkere nuances.
In het stilleven kan ik mij geheel uitleven in het onderwerp, verlicht aan een zijde en de diepe schaduwpartijen aan de andere. Textuur is een boeiend aspect ervan. Ook geeft het mij de mogelijkheid om de grote tegenstelling van het yin en yang contrast uit te beelden. Een verstild eindresultaat is altijd mijn doel. In mijn aquarellen streef ik naar een mooie compositie, balans in kleur evenwicht en harmonie.

Hij is lid van het Aquarel Instituut van België en geeft aquarellessen bij vernissage in Bussum. www.vernissage.nl

Henny Zandjans

Henny Zandjans, 1953 Diepenheim.

Als beeldhouwer ben ik in mijn werk voortdurend bezig om de essentie van wat mij op dat moment bezig houdt weer te geven. Om dit te bereiken blijf ik dicht bij mijzelf en mijn manier van waarnemen. Ik gebruik volumes, vlakken, lijnen en wel overwogen vormhoudingen om beweging, emoties, kracht, vrijheid, evenwicht en rust die onder de huid van een beeld aanwezig moet zijn voelbaar te maken. Hoewel ik abstraheringprocessen niet op voorhand uitsluit, mogen die de herkenbaarheid van mijn werk niet in de weg staan. Beeldhouwen is voor mij een levensstijl waarbinnen ambachtelijke waarden even belangrijk zijn als eeuwenoude en tijdloze sculpturale overwegingen.

Arvee

Arvee, 1956, Haarlem

no images were found

Als andere jongetjes gingen voetballen, ging hij op straat tekenen in de hoop er wat extra zakgeld mee te verkrijgen. Op 12 jarige leeftijd werd hij door een kunstenaarsvereniging uit Haarlem uitgenodigd voor een officiële expositie. Tezamen met de “grote jongens” werden er pentekeningen van de stad Haarlem van Arvee getoond.

Hoewel hij op school altijd werd getoetst voor een creatief beroep, was het toch het handelen met hout, waarmee hij zijn brood ging verdienen. Tekenen, en later ook schilderen, bleven echter zijn grote hobby. Door puur toeval, het decoreren van lege kantoormuren met zijn schilderijen, werd zijn werk in 1995 min of meer ontdekt door een verzamelaar uit Duitsland die toevallig naar binnen keer en het werk zag hangen. Deze kocht gelijk 5 doeken en stuurde wat vriendjes, die de rest kochten. En zo werd een zakenman, een kunstenaar in hart en nieren.

Arvee schildert, uitsluitend met olieverf op linnen, geabstraheerde landschappen met een duidelijk signatuur. Een signatuur welk wordt gevormd door zijn eigenzinnig kleurgebruik enerzijds en een avontuurlijke beeltenis anderzijds. Altijd op zoek naar het licht, en altijd het schilderen ervaren als een avontuur. Arvee schildert zelden nat in nat, maar overwegend laag over laag over laag. Het ontstaan van een schilderij neemt dan ook vele maanden in beslag totdat er, zoals hij zelf zegt, een nieuw wit vlak is waarop hij een spannend avontuur gaat beleven.

Sikko Mulder

Sikko Mulder is geboren in Sneek in 1955.
Zijn opleiding volgde hij aan de Academie Minerva te Groningen in 1980.
Als docent tekenen/schilderen verbonden aan het Instituut voor kunstzinnige vorming ‘De Meldij’ te Drachten.

Over mijn mixed media techniek.
In mijn werk gaat het om een combinatie van verschillende technieken.
Een belangrijk onderdeel hiervan vormt het over elkaar aanbrengen van verschillende lagen half transparant architectenpapier. Dit papier is bij uitstek geschikt voor de uiteenlopende bewerkingen die het werk tijdens het ontstaansproces ondergaat. De basis is een grote aquarel op 3 á 4 laags zuurvrij karton.
Wanneer de aquarel droog is, aquarelleer of plak ik verder met voorgestructureerd of beschilderd transparant architectenpapier. Dit papier schrikt van water en raakt daardoor geribbeld. Deze ribbel structuur biedt dan ongekende mogelijkheden om met verschillende vlakken nieuwe combinaties te maken. Nadat door drogen deze ribbelstructuur als vaste structuur is gefixeerd, kan hierover verder gewerkt worden. Dit kan door schuren het oppervlakte te veranderen en verder te schilderen. Dit geeft het gekleurde oppervlak een meer specifieke huid. Over deze structuur kan verder getekend worden. Dit geeft het gekleurde oppervlak een grafisch accent.

Met potlood en krijt in een werkstuk doorwerken maakt als het ware een soort grijssluier mogelijk. Deze verfijnde ‘tekenstructuur’ geeft het werk dikwijls een milder voorkomen.
Door het werken op meerlaagskarton is het mogelijk gedeeltes weg te snijden. Je brengt dan weer een volledig nieuw wit basisvlak in het werk aan.
Wanneer het werk klaar is wordt het afgewerkt met een aantal lagen zijdeglans acryllak.

Inspiratie
Vanuit structuur en kleur werk ik naar een samengaan van deze elementen.
Een zwak heimwee naar het landschap met al zijn onderwerpen blijft hierbij evident.
Essentie blijft het willen slaan van een brug tussen emotionele directe betrokkenheid en een esthetische uitwerking anderzijds.

Kitty Warnawa

Kitty Warnawa, 1960, Zandvoort.

De dierenwereld loopt als een rode draad door haar artistieke carrière, die gestaag en gedegen is opgebouwd door al meer dan twintig jaar opleidingen volgt om zich in de verschillende richtingen te bekwamen.
Vanaf 1995 koos Kitty definitief voor de richting van het creëren van bronzen sculpturen.
De driedimensionale expressie is de uiteindelijke vorm waarin zij de grootste mogelijkheid vindt om haar gevoel voor verhoudingen en het verschil in karakteristieke kenmerken van –hoofdzakelijk-, dieren tot uiting te laten komen.
Vooral de laatste jaren genieten beelden van vogels haar voorkeur: van realistisch tot een slechts sterk geabstraheerde afspiegeling van de realiteit.
Het absurdisme en de abstractie zijn de uiteindelijke vormen waarvan ze vindt dat ze de fantasie beheerst om het allemaal tot uiting te laten komen.
Van het observeren en bestuderen gevolgd door schetsen en creëren, het uiteindelijke gieten, nabewerken en tot slot het patineren: elke stap in het ontstaansproces is voor haar even belangrijk.
Met uitzondering van het gieten is het voor haar van een vanzelfsprekend en groot belang om al deze stappen goed en doorwrocht te kunnen verwezenlijken.
Door steeds de beweging, de sierlijkheid en het karakter in haar bronzen tot leven te brengen geeft Kitty haar geweldige passie en grote voldoening weer.

 

1-GATES OF EDEN L48 H45 B22 (5)

Annette Defoort

Annette Defoort, 1945, Kortrijk België
Autodidact

Men noemt mij soms wel een “Einzelgänger”, omdat ik mij van geen enkele trend of stroming wens aan te trekken. Maar misschien schuilt juist hierin mijn kracht. Twee handen in de kracht van de aarde. Ik blijf voortdurend dichtbij de aarde, dichtbij de basis en telkens komen vanuit die aarde, die grond, die klei, variaties naar boven van elementaire vormen die ik de nodige dynamiek, beweging en expressie meegeef. Een beetje eigenzinnig misschien luister ik voortdurend naar de stem van de aarde, die ik niet wil laten overschreeuwen door het rumoer van de moderne samenleving. De oorsprong en de geschiedenis van alle levende wezens, mens of dier, boeien mij en intuïtief ga ik het uitdagende spel aan met archetypische vormen en wezens. Het beeld vormt zichzelf; ikzelf ben enkel het instrument. In een ontspannen sfeer probeer ik het verstand op nul te zetten, in een gehoorzaamheid aan vormen, die zichzelf vertellen. Mijn werk groeit vanuit een intuïtieve emotie, zonder bewust te componeren. Elke indruk van perfectie wordt bewust vermeden; het ruwe, ongepolijste, ongeschaafde en niet-bevallige wordt gehandhaafd.
Compromissen naar creativiteit en vormentaal zijn aan mij niet besteed”.
Techniek:
Opgebouwd met repen lederharde, vooraf ingekleurde klei zonder
armaturen of mallen. In sommige worden porseleinscherven gebruikt.
Elk stuk is uniek en wordt gebakken op 1200°C.

Aneta Posecka

Aneta Posecka, Wroclaw, thans in Hengelo.

Kunstacademie Poznan, Kunstacademie Düsseldorf en kunstacademie Wroclaw.

“In mijn werken is een verhaal, een gebeurtenis of de natuur het vertrekpunt van waaruit een wereld van eenvoudige vormen wordt opgebouwd.
Verschillende emoties en de dagelijkse werkelijkheid vinden een rechtstreekse weerslag in mijn schilderijen. In de zoektocht naar helderheid en stilte reduceer ik alles tot de essentie van de afbeelding door het gebruik van minimale middelen – spaarzame elementen en aardetinten.
De geometrische vormen, kleurvlakken en potloodlijntjes geven de mogelijkheid de emotie vast te houden en roepen soms spanning op.
Mijn werk vraagt om traagheid bij het kijken en laat de toeschouwer ruimte om zijn gedachten de vrije loop te laten”

Martin van Dijk

Martin van Dijk

Martin van Dijk is in 1990 afgestudeerd aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag.

De schilderijen van Martin zijn stuk voor stuk krachtige, abstracte doeken, intens van kleur en spontaan van compositie.
Het toeval speelt een grote rol in het ontstaansproces. Hij is op zoek naar de zeggingskracht van “pure verf”. Zijn vele fiets- en wandeltochten door het Limburgse landschap bieden hem de inspiratie, evenals de muziek die in zijn atelier klinkt.
Zoals gebruikelijk in het werk van Martin speelt de actie zich in het midden van het schilderij af. Ze ademen een heldere, losse sfeer uit. Meestal gebruikt de schilder kwasten en spatels om zijn grillige kleurvlakken op het doek aan te brengen. Door gebruik te maken van verschillende materialen zoals zand of dikkere lagen plafondplast en kaarsvet krijgen zijn doeken een mooi reliëf, maar de laatste laag is altijd olieverf. Met hun onbenoembare vormen en intuïtief gekozen kleuren maken de schilderijen een tijdloze indruk. In de afzondering van zijn atelier creëert hij zijn eigen werelden in verf.